บ้าน
......
......
วันนี้จะกลับไปใช้ชีวิตคนเดียวที่ห้อง
วันสุดท้ายแล้วที่จะอยู่บ้าน
อีกแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ต้องก้าวออกจากบ้านนี้แล้ว
เอาล่ะ
คราวนี้จะไม่ร้องไห้
วันนี้เป็นวันเกิดแม่ค่ะ
เมื่อคืนทำเค้กเอาไว้ surprise แม่
ไม่ได้ทำแป้งเองหรอกนะคะ
แค่ไปซื้อขนมปังแล้วมาแต่งหน้าเองกับน้อง
ดีนะที่แม่หลับอยู่
เลยทางสะดวก ^ ^
ทำกันอยู่ 1 ชั่วโมงเลยทีเดียว
แล้วก็สำเร็จ
happy birthday ค่ะแม่
เรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา
มันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ
บางคน
มักบอกว่า
ฉันจะไม่ลืม ฉันจะไม่ทำอีก หรืออะไรต่างๆ อีกมากมาย
แต่สุดท้าย
เราก็ลืมมัน ลืมคำพูด
ลืมสิ่งที่เราบอกตัวเองไว้ก่อนหน้านั้นเสมอ
และฉัน ก็เป็นอย่างนั้นด้วยเหมือนกัน
ทำไมนะ
การที่เราจำรายละเอียดของคนๆ นึงได้ไม่หมด
มักจะกลายเป็น เราไม่ใส่ใจเสมอ
เปล่าเลย
สำหรับฉัน
ข้อมูลต่างๆ มากมาย
มันไม่ได้ทำให้ความสำคัญของคนหนึ่งคนมันเพิ่มขึ้นหรือลดลง
ข้อมูลก็เป็นแค่ส่วนนึงที่จะทำอะไรให้คนๆนึงได้มากขึ้น
แต่อย่าลืมสิ
ถึงไม่มีข้อมูล
ไม่รู้ว่าเขาชอบอะไร เกลียดอะไร
ชอบสีไหน อยากไปเที่ยวเมื่อไหร่
แต่อย่างน้อยที่สุด
ฉันทำทุกอย่างให้เธอด้วยใจเสมอ
ถ้าเธอเองก็คิดว่าฉันสำคัญ
ฉันรู้ว่า เธอจะรับรู้มันได้ความรู้สึก
อย่ามองค่าของคนๆนึง
โดยการนับชิ้นสิ่งของที่เขาส่งให้
แต่ นีบความรู้สึกที่ดี ที่"เรา"มีให้กันเสมอ
น่าจะทำให้เรายิ้มได้
และจะไม่หยุดยิ้ม
ฉันไม่ได้เศร้า
ไม่ได้มีปัญหา
แค่นึกขึ้นมาเฉยๆ
ฉันเองกำลังพยายาม
จะทำทุกอย่างให้ดีขึ้นและดีขึ้นอีก
เพราะฉันอยากมีความสุขให้มากที่สุด
ก่องที่เวลาของฉันจะหมด
เวลาของเราทุกคนมันน้อยลงเรื่อยๆ
ฉันไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น
แค่ฉันรู้สึกขึ้นมา
ว่า ฉันยังใช้ชีวิตไม่คุ้มค่า
ฉันกลัวว่า
ถ้าฉันต้องหายไปในวันนึง
ฉันจะยังทำทุกอย่างให้คนที่ฉันรักไม่หมด
รักแม่ รักป๋า รักน้อง รักเพื่อน รักหมี รักแมวรักครอบครัวเล็กๆที่นี่
โฮ้ มาปล่อยคำน้ำเน่าอีกแล้ว
