ฝนตก

.....

ซ่าาาาาาา

.....

อืมมมม

เย็นดีเหมือนกันเนอะ

ฉันอยากเล่นน้ำฝนมาตั้งแต่เด็กๆ

แต่ฝนตกทีไร

แม่ก็เรียกให้เข้าบ้านทุกทีสิน่า

อยากยืนตากฝนให้หนำใจ

ฉันไม่ได้เศร้าหรือทุกข์ใจอะไรทั้งนั้น

แค่อยากรับรู้ความรู้สึกของสายฝน

ที่โปรยลงมา

อืมม...

มันจะเย็นชื่นใจแค่ไหนนะ

หรือว่า

ฉันจะต้องเจ็บปวดเมื่อเม็ดฝนมากระทบร่างกายของฉัน

หรือว่า

ท้องฟ้าอาจจะส่งลมแรงมาพัดให้ฉันปลิวหายไป

เพราะโกรธ ที่ฉันมาทำให้น้ำฝนต้องหมดความสวยงามลง

.....

ฉันชอบกลิ่นดิน

กลิ่นฝน

ที่สะอาด บริสุทธิ์

เวลาที่ฉันไปต่างจังหวัด

ฉันมักจะได้กลิ่นนี้เสมอ

......

ก้อนเมฆคงหนักมากเลยเนอะ

ที่แบกฝนเอาไว้มากมายขนาดนั้น

ขนาดที่ทำให้บ้านใครต่อใครน้ำท่วมกันไปหมด

แย่จัง

......

แต่ตอนนี้

ฉันอยู่ในเมืองใหญ่

ไม่มีกลิ่นดินแม้เพียงเศษเสี้ยวให้ฉันได้สัมผัส

มีแต่กลิ่นควันที่ฉันสูดเข้าไปทุกวัน ทุกวัน

บางคนก็ลืม

ว่าเราเอง

ก็เริ่มต้นมาจากดิน

เดินดิน ติดดิน ขุดดิน

แล้วสุดท้ายเราก็ลืมดิน ลืมที่ๆ เราเคยอยู่ต่ำที่สุด

เพื่อไปหาจุดที่สูงที่สุด

แต่สำหรับฉัน

ฉันชอบที่จะอยู่ในที่ที่พอดี

แต่ก็ยังเป็นที่ที่ฉันสามารถจะได้กลิ่นดิน กลิ่นน้ำ กลินฝน อย่างชัดเจน

ครูของฉันเคยบอกว่า

ยืนให้ติดดินไว้ เราจะได้รู้ส่าเราเป็นใคร

......

จากเรื่องฝน ไหงกลายเป็นเรื่องดินไปได้ซะอย่างนั้น

^ ^

เพราะ ไม่ว่าจะฝน หรือดิน

ก็ทำให้ฉันสดชื่นได้เหมือนกัน

ทั้งกลิ่นที่บริสุทธิ์ และความเย็นที่มาจากธรรมชาติ

เฮ้อออ...

.......

อยากสูดอากาศบริสุทธิ์

กลิ่นน้ำ กลิ่นดินที่บริสุทธิ์ สักทีเถอะนะ

......

ปล. คิดถึงทุกคนเหมือนเดิมนะคะ